Verslag BSV 3 – Fianchetto 2

Nadat de opstelling gemaakt was begon de discussie met Ger IJzermans of je Fianchetto uitsprak als “Fiansjetto” of “Fianketto”. Ik dacht het eerste, maar Ger IJzermans twijfelde. Uiteindelijk bleek Ger gelijk te hebben, het moest “Fianketto” zijn. We kregen vooraf ook nog de aanmoedigingen van Rick met de mededeling dat als er een probleem zou zijn, hij binnen een kwartier aanwezig zou kunnen zijn. Wat een reserve, nietwaar?

Met goede moed begonnen we aan de wedstrijd en naast ons werd ook de wedstrijd van ons 4^e team tegen De Zwarte Dame 2 gespeeld. De Zwarte Dame 2 krijgen we de laatste ronde.

Terwijl we toch vaak snel op een voorsprong kwamen in de overige wedstrijden, was het nu anders. Henry verloor, dus met één nul achter! Natuurlijk is er een impressie van Henry: “Ik had wit tegen een Pirc met uitgestelde rokade. Kreeg geen vat op de stelling en kreeg te maken met een ingesloten dame, einde partij”. Henry was er goed ziek van en dat na een periode waarin hij echt ook lichamelijk wat ongemak had gehad. Ik probeerde hem te troosten met de belofte dat we er alles aan zouden doen om zijn nederlaag teniet te doen.

Als tweede was Ton van Vliet klaar. Ton is vaak onzeker van zijn eindspelkennis en kwam vragen of hij een remise-aanbod mocht aannemen. Op mijn vraag hoe de partij stond en kreeg ik te horen dat hij mogelijk positioneel ietsjes beter stond, maar dan ook ietsjes. Ik raadde hem aan om door te spelen, maar geen risico’s te nemen. Maar even later vertelde Ton dat hij het aanbod toch ging aannemen. Achteraf bleek dit wel een belangrijk halfje. Maar we stonden dus met ½ – 1½ achter. De woorden van Ton betreffende de partij: “Een Pirc met een variant die ik niet kende en dus over na moest denken, wat tijd kostte. Ik kwam in het middenspel iets actiever te staan, maar mijn tegenstander kon dameruil forceren. Wat resteerde was een eindspel met allebei twee torens en zes pionnen, wat mij betreft erg remise”.

Als derde was Piet Bruijs klaar. Ik hoorde zijn tegenstander keihard door de zaal roepen “Het heeft geen zin meer!”. Het puntje wat Piet scoorde was welkom, we stonden weer gelijk 1½-1½. De woorden van Piet over zijn partij: “Na 1. e4 c5 2. b4 cxb4 bleef ik een pion voor en kreeg druk op f2. Na een paar secure zetten veroverde ik zijn dame en de partij in 22 zetten”.

Adry won vervolgens op bord 8 en we stonden voor 2½-1½. De woorden van Adry: “Mijn tegenstander kon niet goed praten, dus was er weinig discussie. We kwamen in gelijke stand uit de opening. Door een combinatie won ik een stuk en mijn tegenstander bleef nog lang kansloos doorspelen”.

Naast Adry zat Fred en hij stond eigenlijk helemaal verloren. Iedereen was dus heel verbaasd toen ze de mededeling kregen dat hij remise had gespeeld. Maar misschien worden we wijzer van de woorden van Fred: “Ik stond de hele partij minder. Uiteindelijk een stuk geofferd voor enig eigen spel, maar dat kwam niet lekker uit de verf. Dan maar geprobeerd om een fort te bouwen en dat lukte redelijk en de tegenstander zag geen mogelijkheid om te winnen. De tegenstander bood zelf remise aan zodat het toen 3-2 werd.” Fred zelf schreef 2-2, maar ik kreeg eerst de winstpartij van Adry door en toen de remise van Fred, maar misschien was dat net andersom.

Als teamleider wil ik toch graag het goede voorbeeld geven en gelukkig lukte dat deze keer ook weer. In een Franse doorschuifvariant speelde ik Da5 i.p.v. Db6, een experimentje. Ik zag wat problemen, maar de tegenstander sloeg gelukkig mijn pion op c5 niet. Later in de partij ging mijn tegenstander, ondanks zijn rokade aan de koningskant met g4 in de aanval, terwijl ik nog niet gerokeerd had. Het leek heel dreigend te worden, maar gelukkig speelde hij op een bepaald moment niet de allerbeste zetten waardoor ik een tegenaanval kreeg. Ik won materiaal en kon alle dreigingen pareren. Aan het eind van de partij had mijn tegenstander ontzettende tijdnood en nog veel zetten te doen. Uiteindelijk kon ik de dames ruilen en bleef vier pionnen voor. Dat vond mijn tegenstander teveel en gaf op. Het was nu dus 4-2 met nog twee partijen te gaan.

Bart was de volgende, maar helaas zonder punt. 4-3 dus en alles zou dus neerkomen op René Paardekam. Maar eerst de woorden van Bart: “Het was een Engelse partij. Mijn tegenstander, teamleider van de tegenstander, koos voor een soort Koningsindische opzet. In de partij was ik twee pionnen voor gekomen, maar ten koste van het initiatief. Hij kreeg een mooie aanval, die ik niet meer kon stoppen. Hij had een mooie combinatie waarmee hij een paard won. Een terechte nederlaag”.

Tenslotte de partij van René Paardekam. Eerder in de partij had René al een remise-aanbod gekregen dat hij had afgeslagen. Gelukkig dat aan het eind het toch remise werd, want het halfje zorgde voor 4½-3½. Maar hier zijn de woorden van René: “Het was een Boedapester Gambiet. In het middenspel won ik een pion. Bleef over een middenspel met torens en ongelijke lopers. In het eindspel waren er twee torens aan beide kanten en had ik 6 pionnen tegen mijn tegenstrever 5. Maar bij de stand 4-3 is een remise natuurlijk wel welkom”.

Alles bij elkaar een nipte overwinning en gelukkig konden we Henry troosten met die overwinning. We staan nu nog steeds bovenaan met BSV 4 als onze directe concurrent. BSV 4 won trouwens met maar liefst 7½-½ van De Zwarte Dame 2. Alleen Peter die inviel in dat team remiseerde. Er zitten in BSV 4 een aantal younsters die waarschijnlijk binnen korte tijd in de hogere teams hun opwachting zullen maken.

Op 10 januari gaat de competitie verder in Zundert en we hopen dat we net als BSV 4 van De Raadsheer 3 kunnen winnen.

René Punt
Teamleider BSV 3