Wedstrijdverslag BSV 4 – HMC Den Bosch 5

In november is het altijd raak: er zijn veel spelers die afzeggen. Bij ons ook twee namelijk Henry en Rick. Nu schatten we HMC Den Bosch niet als een topteam, maar toch…. Na wat getouwtrek werd Rob Kunst uitgeleend aan BSV 3 en was gelukkig Laurens, ondanks een eerdere afzegging, bereid om toch mee te spelen. Wat een clubman!

Op 21 november speelden we dus tegen de Bosschenaren met in ieder geval onze vaste Grijs Wijs spelers. In het begin was er op mijn bord veel spektakel. Ik speelde op de 2e, 6e en 10e zet hele zwakke zetten en stond dus op de 15e zet tegen een stelling op te kijken zoals die is weergegeven in het diagram. Totaal verloren stond ik en wilde eigenlijk opgeven. Maar ja om 14 uur al? De computer gaf aan -7,5, hopeloos dus. Ik besloot echter toch maar even door te spelen, je weet maar nooit. Een het wonder gebeurde, mijn tegenstander zag niet hoe hij het moest afmaken en uiteindelijk stond ik zelfs waarschijnlijk gewonnen. Maar toen blunderde nogmaals en kon opnieuw opgeven. Maar als je opgeeft, dan is het direct uit. Ik besloot dus een aantal schaakjes met mijn toren uit te voeren en bood remise aan. Mijn tegenstander dacht dat het eeuwig schaak was en accepteerde het remise aanbod. ½-½ dus en dat om 15.10. Maar wat een draak van een partij. Ik heb wel vaker slechte partijen gehad, maar deze hoort bij de top tien!

Inmiddels zag het op de meeste borden redelijk goed uit. Mijn buurman René had nog wel een gedrukte stelling, maar was wel een pion voor gekomen. En René weet zoiets meestal wel op te lossen. Op het bord van Piet stonden vrijwel alle stukken in, Jan stond overwegend net als Bart. En Laurens had een kwaliteit gewonnen. Ook Adry en Peter stonden OK. Maar soms verandert dat gedurende de wedstrijd. Gelukkig nauwelijks!

Laurens was zoals ik vermeldde een kwaliteit voor gekomen. Maar laten we hem zelf maar aan het woord komen: “Het was een Siciliaanse opening waar op de 2e zet f3 werd gespeeld en later g3, d3 en f4. Wit, mijn tegenstander, kreeg allerlei dreigingen en stond waarschijnlijk gewonnen., maar door één klein foutje (Lxe5 ipv Dxe5) kon ik met Lc5 de dame of d4 pent. Ik win een kwaliteit en ineens is wit kansloos”. Om 15.30 staat het dus 1½-½.

Niet veel later kon er weer een punt bijgeschreven worden. En Jan vertelt: “Er kwam een Pirc op het bord. Mijn tegenstander gaf mij uiteindelijk teveel ruimte en kwam zelfs niet tot tegenspel. Na een verkeerde ruil kon ik via de f-lijn binnenkomen en na stukwinst de partij beslissen”. Een mooi punt voor Jan, die zijn laatste dag als 75-jarige beleefde. Om 15.45 staat er dus een geruststellende 2½-½ op het scorebord. En de meeste stellingen op de borden gaven geen reden tot paniek.

Bij Peter leek het lang gelijk op te gaan, misschien had hij wat meer ruimte, maar opeens was het punt er toch. Peter vertelde: “Het was een leuke partij! Na 1. e4 e5 speelde ik 2. c3 en zwart antwoordde met 2. … d5! Na dameruil op de 10e zet kreeg ik een vrijpion en tevens een pion voorsprong. Na wat verwikkelingen kon ik de vrijpion verzilveren. Leuke tegenstander”. Ja Peter een leuke tegenstander, maar jij bent ook een leuke vent die een punt binnenbrengt. Om 16 uur was het dus 3½-½. Wie o wie gaat het beslissende punt binnen halen?

Dat werd Piet. Piet is de enige die niet direct na de wedstrijd een verslagje ingebracht heeft. Hij zou dat alsnog doen, dus wie weet verander ik later dit verslag nog. Maar misschien is Piet zo geschrokken dat nadat hij gewonnen had, diverse keren zijn telefoon afging. Ondanks de waarschuwingen vooraf van de wedstrijdleider. Hij kreeg daarvoor een reprimande. Maar de winst was in ieder geval binnen. Voor zover ik het kon bekijken van de zijlijn pakte Piet zijn tegenstander direct flink aan en op een gegeven moment zag ik drie stukken van zijn tegenstander tegelijk instaan. Dat leverde een stuk op en omdat ook de stelling heel erg in het voordeel was van Piet leverde dat een vol punt op. Om 16.15 was de winst voor BSV 4 dus een feit. 4½-½. Als teamleider voelde ik mij schuldig dat ik maar een halfje had binnengebracht, maar in ieder geval geen 0.

René Paardekam speelde een puike partij op het 2e bord. Na eerst in de verdrukking gestaan te hebben troefde hij zijn tegenstander in de rest van de partij af. Maar we laten hem zelf aan het woord: “Ik kwam slecht uit de opening, Russisch. Gedurende het middenspel kwam ik beter te staan, won een pion en kon dat naar een geweldig eindspel doortrekken”. Tja, wie durft er in deze tijden van de oorlog met Ukraine Russisch te spelen. De tegenstander van René dus. En terecht dat hij dan verliest toch? Om 16.50 staat het dus 5½-½.

En toen waren er nog twee. Adry stond inmiddels een stuk slechter tegen de teamleider van de tegenstander en Bart stond een heleboel pionnen voor. Eigenlijk was zijn tegenstrever zichzelf alleen maar aan het tarten. Maar ja, als je opgeeft, is het over, net zoals ik op het 1e bord ook maar doorging tegen beter weten in. Maar Bart speelde het eindspel wel heel goed. Volgens mij werden er ontzettend veel zetten gedaan, want ik zag dat Bart een 2e papiertje nodig had. Maar hier zijn woorden: “Het was een Engelse Opening. Ik kwam al vrij snel beter te staan. Maar daarna zag ik niet goed hoe het verder moest. Mijn tegenstander ging op mijn tijdnood spelen, maar verloor”. Goed hoor Bart, terwijl je nog steeds niet 100 % was, maar voor het teambelang wel speelde. Om 17.25 was het dus 6½-½

En toen was er alleen nog onze vrouwelijke inbreng van ons team. Adry dacht dat ik jarig was en ik kreeg bij aanvang een knuffel en dat neem ik natuurlijk graag aan. In de partij zag ik Adry steeds overwegend staan, maar op een bepaald moment niet meer. Maar ik laat haar het zelf maar vertellen (overigens was het Ton die voor Adry vertelde): “Het was een ruilvariant van het Frans. Ik had zwart en na voor beide partijen een korte rokade kregen we een ingewikkeld middenspel. Helaas liep dat uit in een eindspel met T+P en ik een pion achterstand. Het zag er verloren voor mij uit. Tenslotte waren er toch nog wat mogelijkheden voor mij. Mijn tegenstander zag de winst niet en bood remise aan, die ik natuurlijk accepteerde”. Om 17.30 stond het dus 7-1 voor BSV 4.

Later op de avond kreeg ik de uitslagen door van de andere wedstrijden in onze poule en constateerde daar dat De Pion 2, die ons in de vorige wedstrijd wist te verslaan, nu verloor van de onderaan staan OSV 3. Daardoor konden we de koppositie veroveren. Overigens moeten we die in Klasse 6J delen met Stukkenjagers 6, De Pion 2 en RDS 1, onze tegenstander van de eerste ronde. We staan dus eerste omdat we de meeste bordpunten hebben, namelijk 16 terwijl Stukkenjagers 6 er 14 heeft net als De Pion 2, terwijl RDS 1 er 11½ heeft. De volgende ronde op 12 december spelen wij tegen Stukkenjagers 6 in Tilburg. Een nieuwe uitdaging dus. Zij zullen gebrand zijn om ons te verslaan. Onderschatting is een loerende tegenstander zoals De Pion 2 heeft ervaren, tenminste veronderstel ik. Stukkenjagers 6 had in ieder geval in de vorige ronde ongeveer dezelfde gemiddelde rating als BSV 4.

Misschien is het ook wel leuk om te weten dat de speler die we aan BSV 3 uitgeleend hadden, Robert Kunst, ook wist te winnen. Zo bezien wint BSV 4 dus met 8-1!

René Punt, teamleider BSV 4