Deel 2: Een dag vol schaken op het Schaakeiland ♟️🏆🏝️

📖 Leestijd: 7 tot 8 minuten

Na een heerlijke nacht op Schiermonnikoog werden we uitgerust wakker. 😴☀️ Een goede nachtrust was ook wel nodig, want vandaag stond de NOSBO Grand Prix op het programma. Maar eerst moest er natuurlijk ontbeten worden. Althans, daarvoor moesten nog wel wat inkopen worden gedaan. De taken werden snel verdeeld: Floriaan en Jona gingen samen naar de plaatselijke bakker voor vers brood en echt Schiermonnikoogs suikerbrood, terwijl Jilke en ik richting de supermarkt vertrokken voor de rest van de boodschappen. Onderweg zagen we de jongens nog in de rij staan bij de bakker. Volgens Jilke was dat niet verrassend. De bakker staat bekend als de beste (en enige?) van het eiland en daar leek heel Schiermonnikoog het mee eens te zijn. 🥖😄

Toen wij terugkwamen bij het huisje waren de jongens nog steeds niet terug. Dat beloofde niet veel goeds voor de lengte van de wachtrij. Gelukkig verschenen ze niet veel later met een tas vol lekkers: vers brood, suikerbrood én een appelflap die ze broederlijk zouden delen. 🍞🥧 Na een uitgebreid ontbijt besloten we eerst nog wat van het eiland te genieten voordat de schaakklokken zouden worden aangezet.

Zoals inmiddels gebruikelijk kregen we opnieuw een prachtige rondleiding van Jilke. 🚲 Vandaag stond de westkant van het eiland op het programma. Onze eerste stop was de Bank van Banck, een bijzondere plek die herinnert aan John Eric Banck, de man die Schiermonnikoog in de negentiende eeuw kocht en veel heeft betekend voor het eiland. Vanaf deze plek heb je een prachtig uitzicht over de Westerplas, de Waddenzee en de omliggende polders. Het was direct duidelijk waarom dit een favoriete plek van hem was geweest.

Vanaf daar fietsten we verder langs de Westerplas. Regelmatig stopten we om van het uitzicht te genieten. Bij een vogelkijkhut vertelde Jilke dat hier in de zomer vaak lepelaars zitten. Die zagen we vandaag niet, maar daarvoor in de plaats kregen we allerlei soorten eenden te zien. De lepelaars zouden nu in Zeeland zitten, vertelde een voorbijganger. Daarnaast troffen we twee bijzonder fanatieke vogelspotters die gewapend waren met enorme camera’s en indrukwekkende verrekijkers. Het zag eruit alsof ze iedere vogel op het eiland persoonlijk kenden. 🦆📷

De route bracht ons vervolgens naar Strandpaal 1. Inmiddels begin ik te begrijpen dat op Schiermonnikoog alles wordt aangeduid met strandpalen, al blijft het voor mij soms nog een raadsel. Wat geen raadsel was, was de indrukwekkende breedte van het strand. Het leek alsof de zee kilometers verderop lag. Natuurlijk kun je erheen lopen, maar dat is een wandeling waar je wel even de tijd voor moet nemen. 🌊🏖️

Een van de hoogtepunten van de ochtend volgde bij de stuifduinen. Dit bleek direct de favoriete plek van Floriaan te zijn. Normaal gesproken rent, springt en glijdt hij hier met veel enthousiasme van de duinen af. Vandaag besloten de vaders echter gezamenlijk dat dit misschien niet het beste idee was vlak voor een schaaktoernooi. 😇 Eén blik op het zand en we zagen de zandkorrels al overal verschijnen. Met enige tegenzin werd het verbod geaccepteerd en fietsten we verder richting de iconische rode vuurtoren van Schiermonnikoog. ❤️🚨

Over die vuurtoren gesproken: de avond ervoor hadden we nog uitgebreid in de tuin naar de sterrenhemel gekeken. Dankzij de duisternis op het eiland zie je hier ongelooflijk veel sterren. ✨ Daarnaast hadden we geprobeerd het lichtsignaal van de vuurtoren te ontcijferen. Het licht knippert vier keer achter elkaar. Mocht je dus ooit verdwalen op zee en een vuurtoren zien die vier keer achter elkaar schijnt, dan weet je voortaan precies waar je bent. 🌊🚢😄

Na onze heerlijke ochtendtocht kwam het moment waar het weekend natuurlijk om draaide langzaam dichterbij. We fietsten terug richting het dorp en maakten ons klaar voor de Grand Prix van de NOSBO. Onderweg kregen we nog extra support, want de oma van Floriaan was inmiddels ook op het eiland aangekomen om de jongens aan te moedigen. ❤️

De opening vond plaats in het dorpshuis en werd verzorgd door Christy Hagen, jeugdleider van de NOSBO. Al snel werd duidelijk dat Lytje Willem op Schiermonnikoog echt veel meer is dan alleen een naam. Tot groot enthousiasme van de aanwezige jeugdspelers verscheen de mascotte namelijk in levende lijve. 🎭🏝️ Met veel enthousiasme liep hij door de zaal en verzorgde samen met een prominent van het eiland de openingszet van het toernooi. Daarmee was het toernooi officieel begonnen en kon het echte werk beginnen. ♟️

Vrijwel direct volgde voor Jona en Floriaan een kleine teleurstelling. De twee vrienden werden namelijk over verschillende speellocaties verdeeld. Jona bleef in het dorpshuis spelen, terwijl Floriaan werd ingedeeld in Hotel Van der Werff. Dat betekende dat we gedurende de dag vooral afhankelijk zouden zijn van appjes, tussenstanden en korte bezoekjes om elkaar op de hoogte te houden. 📱😅

Bij een NOSBO Grand Prix worden de groepen niet op leeftijd, maar op rating ingedeeld. Beide jongens kwamen daardoor terecht in een groep van acht spelers. Het principe was eenvoudig: iedereen speelt tegen iedereen, wat neerkomt op zeven partijen op één dag. Een flink programma dus. 💪♟️

De start van het toernooi verliep voor beide jongens heel verschillend. Jona kende een moeizame ochtend en wist voor de lunch slechts één punt uit drie partijen te halen. Hij speelde zeker niet slecht, maar de resultaten vielen nog niet zijn kant op. Floriaan had duidelijk een betere start en verzamelde in zijn eerste drie partijen al 2½ punt. Daarmee zat hij direct bovenin zijn groep.

Omdat de groep van Floriaan qua schema wat achterliep, konden wij tussendoor nog even richting Hotel Van der Werff. Helaas kwam onze timing niet helemaal overeen met die van het wedstrijdschema, want precies toen wij aankwamen moest zijn volgende partij beginnen.Veel verder dan een korte succeswens kwamen we dus niet. Daarom besloten we eerst maar rustig te lunchen om vervolgens weer terug te keren naar onze eigen speellocatie. 🥪🚲

Wat er na de lunch gebeurde, was fantastisch. Floriaan kwam namelijk in een geweldige flow terecht. Partij na partij wist hij te winnen en langzaam maar zeker begon hij afstand te nemen van de rest van het speelveld. Toen de laatste ronde naderde stond hij met 5½ uit 6 maar liefst een vol punt los van zijn naaste concurrenten. Zelfs een remise zou voldoende zijn om de groepswinst veilig te stellen. 🏆

Ook bij Jona veranderde het toernooi volledig na de lunchpauze. Waar hij in de ochtend moeite had gehad om zijn ritme te vinden, speelde hij na de middag alsof hij opnieuw was begonnen. Tegen juist de sterkere tegenstanders uit zijn groep wist hij drie knappe overwinningen op rij te boeken. Ineens stond hij niet meer in de middenmoot, maar op een gedeelde tweede plaats. Sterker nog: in de laatste ronde wachtte de koploper, die slechts een half punt meer had.

Daardoor ontstond een bijzondere situatie. Een overwinning kon zomaar de toernooiwinst betekenen, terwijl een nederlaag hem zomaar buiten het podium kon laten vallen. Als trotse en betrokken vader zorgde dat toch voor de nodige spanning. 😅

Zoals trouwe lezers van eerdere verslagen misschien weten, heeft Jona de laatste tijd niet vaak meer een toernooi gehad waarin alles op zijn plek viel. Juist daarom voelde deze laatste ronde extra bijzonder. Jona had ook een houding die ik al lange tijd niet meer gezien had. Hij was gebrand om de laatste pot tot een goed einde te brengen. De partij leek eindeloos te duren. Terwijl steeds meer kinderen hun laatste partij afrond­den en de analyseborden opzochten, zaten de koplopers nog altijd achter het bord.

Toen Jona uiteindelijk de speelzaal uit kwam lopen, zag ik direct aan zijn gezicht dat er iets moois was gebeurd. Met een grote glimlach kwam hij naar me toe.

“Papa, ik heb remise gespeeld!”

Mijn eerste reactie was eerlijk gezegd lichte verbazing.

“Remise? En daar ben je zo blij mee?”

Jona keek me lachend aan en legde uit dat hij en zijn tegenstander tijdens de partij hadden gezien hoe de concurrenten ervoor stonden. De spelers die hem nog konden inhalen, hadden verloren. Daardoor wist hij zeker dat een remise voldoende was om de tweede plaats veilig te stellen. Het bleek dus niet alleen een goede schaakzet, maar ook een slimme toernooikeuze. 😊♟️

En inderdaad: even later bleek dat Jona met die remise knap als tweede was geëindigd. 🥈

Vrijwel tegelijkertijd kwam ook het verlossende bericht van Jilke binnen. Floriaan had zijn laatste partij gewonnen en daarmee zijn groep overtuigend op zijn naam geschreven. Met maar liefst 6½ punt uit 7 partijen was hij de onbetwiste winnaar van zijn groep geworden. 🥇🔥

Voordat de prijsuitreiking kon beginnen, moesten alle deelnemers van Hotel Van der Werff eerst nog naar het dorpshuis komen. Daardoor duurde het nog even voordat de bekers konden worden uitgedeeld. Maar dat gaf ons mooi de tijd om nog even na te genieten van de resultaten.

Toen de prijsuitreiking eindelijk begon, bleek het wachten meer dan waard. Zowel Jona als Floriaan mochten naar voren komen om hun prijs in ontvangst te nemen. En niet zomaar een prijs. Op Schiermonnikoog krijgen de winnaars namelijk een prachtige vuurtorenbeker. 🌟🚨Jona mocht een mooie beker voor zijn tweede plaats ophalen en Floriaan kreeg de beker voor de winnaar van zijn groep. Beide jongens straalden van oor tot oor. 😄 De bekers hadden echter nog een bijzondere eigenschap. Ze waren namelijk 3D-geprint én functioneerden tegelijkertijd als fluitje. Zoals je kunt verwachten wanneer je tientallen kinderen een beker geeft die ook een fluit is, bleef dat niet lang geheim. Binnen enkele minuten klonk overal in de zaal gefluit. 📯😂

Op een gegeven moment leek Christy zelfs even te denken dat er iets mis was met de geluidsinstallatie. Maar nee, het waren toch echt de prijswinnaars die hun nieuwe trofeeën aan een eerste test onderwierpen. Alsof één beker nog niet genoeg was, volgde aan het einde van de ceremonie nog een mooie verrassing. Er werd namelijk ook een prijs uitgereikt voor de beste toernooiprestatie van de hele dag. Een prijs voor degene die ten opzichte van zijn rating de meest indrukwekkende score had neergezet.
En jawel hoor… opnieuw werd de naam van Floriaan genoemd. 🏆🏆
Met zijn score van 6½ uit 7 en een indrukwekkende W-We van 2,51 mocht hij ook de grote wisselbeker mee naar huis nemen. Daarmee werd hij officieel de speler met de beste prestatie van het toernooi.

Volgens mij is die wisselbeker nog nooit zo ver van Schiermonnikoog verwijderd geweest als het komende jaar. 😄 Dat betekent overigens ook dat Floriaan en Jilke volgend jaar eigenlijk wel verplicht zijn om terug te komen om hem weer te verdedigen.

Voor de BSV’ers was het in ieder geval een fantastische dag geworden. Twee podiumplaatsen, waarvan één groepswinst én de prijs voor de beste prestatie van het hele toernooi. Daar mogen we met recht trots op zijn. ❤️♟️

Na afloop van het toernooi gingen we eerst terug naar het huisje om ons even op te frissen. Vervolgens stond er nog een gezellig avondprogramma op de planning. We gingen namelijk eten bij de bekende Tox Bar, een combinatie van café, restaurant, ontmoetingsplek en avondvermaak. 🍔🍟🎶

Het bleek opnieuw een uitstekende keuze. Niet alleen was het eten heerlijk, ook de sfeer was ontzettend gezellig. Bovendien bleek de oma van Floriaan minstens zo gezellig als haar zoon en kleinzoon. Aan tafel kwamen de meest uiteenlopende onderwerpen voorbij, van schaken tot eilandverhalen en van school tot vakantieherinneringen.

Ondertussen vermaakten Jona en Floriaan zich zoals alleen kinderen dat kunnen. Dan weer buiten met een bal, dan weer binnen een potje Beverbende. ⚽🦫 De uren vlogen voorbij en voor we het wisten zat ook deze geslaagde dag er alweer op.

Het leuke van de Tox Bar was bovendien dat we alvast even konden kijken naar de speelzaal voor morgen. Hier gaat morgen het Kind-Ouder toernooi plaatsvinden. Terwijl de jongens vandaag de hoofdrol hadden gespeeld, moeten morgen ook de vaders achter de schaakborden plaatsnemen. 👨‍👦♟️

Met twee bekers, een wisselbeker, veel mooie herinneringen en vooral een grote glimlach liepen we uiteindelijk weer richting het huisje. 🌙🚲

Morgen wacht de laatste dag van ons avontuur op het Schaakeiland.

Maar de grote vraag is natuurlijk niet hoe Jona en Floriaan het gaan doen… Zij gaan zeker en vast goed presteren morgen.

De grote vraag is vooral hoe Jilke en ik ons ervan af gaan brengen. 😅♟️

👉 Dat lees je in deel 3: Het Kind-Ouder toernooi op Schiermonnikoog. 🏆♟️👨‍👦🔥

Auteur: Mailo (Vader van Jona)