Schaakweekend op Schiermonnikoog βοΈποΈ
β±οΈ Leestijd: 4 tot 5 minuten
Schiermonnikoog staat niet alleen bekend om de rust, natuur en prachtige stranden, maar ook als hΓ©t Schaakeiland van Nederland. Al jarenlang vinden hier schaakevenementen plaats die spelers uit het hele land naar het noordelijkste bewoonde Waddeneiland trekken. Bovendien behoren zowel de Grand Prix op zaterdag als het Kind-Ouder toernooi op zondag tot de meest noordelijke schaaktoernooien van Nederland. βοΈπ
Dit weekend reisden Jona en Floriaan af naar Schiermonnikoog om aan beide toernooien deel te nemen. Op zaterdag mogen de jongens hun schaakkunsten laten zien tijdens de Grand Prix van de NOSBO. Op zondag is het de beurt aan de ouders om mee te doen tijdens het Kind-Ouder toernooi. Dat betekend dat niet alleen Jona en Floriaan aan de bak moeten, maar ook Jilke en ikzelf onze zetten zorgvuldig moeten gaan kiezen. π βοΈ
Omdat er tijdens dit weekend zoveel te beleven valt, volgen er drie delen:
π Deel 1: De reis naar Schiermonnikoog
βοΈ Deel 2: De NOSBO Grand Prix op zaterdag
π¨βπ¦ Deel 3: Het Kind-Ouder toernooi op zondag
In dit eerste deel stappen we in de trein, maken we de overtocht naar het eiland en ontdekken we waarom Schiermonnikoog zo’n bijzondere plek is. ππβ΄οΈπ²
Deel 1: De reis naar Schiermonnikoog πβ΄οΈποΈ
Vrijdagochtend begon ons schaakavontuur al vroeg. Jona en ik moesten op tijd met de trein richting Etten-Leur, waar we zouden afspreken met Floriaan en zijn vader Jilke. Het plan was om de trein van 10.49 uur te nemen, maar direct diende zich de eerste tegenslag aan: de trein reed niet. π¬π
Na kort overleg besloten we ons niet gek te laten maken en simpelweg de trein van een half uur later te pakken. Gelukkig hadden we voldoende speling, want de veerboot naar Schiermonnikoog vertrok pas om 15.30 uur vanuit Lauwersoog. β°β΄οΈ
Om 11.37 uur kwamen we aan op station Etten-Leur. Daar stonden de altijd vrolijke Floriaan en Jilke ons al op te wachten. π Nadat alle tassen in de auto waren geladen, konden we dan eindelijk met zijn vieren op pad richting Lauwersoog. π
De autorit duurde ruim drie uur, maar de tijd vloog voorbij. Achterin zaten Floriaan en Jona gezellig met elkaar te kletsen, terwijl Jilke en ik voorin plaatsnamen. Tijdens de reis werd al snel duidelijk dat Jilke een bijzondere band heeft met Schiermonnikoog. Zijn roots liggen op het eiland en volgens eigen zeggen kent hij bijna iedere eilander. π
Dankzij de vele verhalen over zijn jeugd, familie en mooie herinneringen kregen we onderweg alvast een inkijkje in het eilandleven. Voor we het wisten reden we Lauwersoog binnen. πποΈ
De boot zat afgeladen vol, maar dat maakte de overtocht van ongeveer veertig minuten niet minder bijzonder. ββ΄οΈ Hier kwam de lokale kennis van Jilke uitstekend van pas. Terwijl anderen zochten naar de beste plek op de boot, wisten wij precies waar we moesten zijn. Tijdens de boottocht nog even snel een oefenpotje met de jongens, boven op het deck kijken naar Schiermonnikoog en wat drinken en eten. Na aankomst konden we direct onze spullen pakken en als een van de eersten instappen in de gereedstaande bus richting het dorp. π
We stapten uit recht voor Hotel Van der Werff, volgens kenners hΓ©t hotel van Schiermonnikoog. Later ontdekten we zelf waarom dit zo genoemd wordt. Van daaruit liepen we rechtstreeks naar onze accommodatie: het vakantiehuisje van Jilke. π‘
Wat een fantastische plek bleek dat te zijn. Op slechts twee minuten lopen van het centrum van het dorp, maar tegelijkertijd heerlijk rustig gelegen. Zelfs fazanten lopen hier doodgemoedereerd door de tuin. π¦πΏMocht je ooit naar Schiermonnikoog gaan, dan is dit absoluut een aanrader.
Nadat we onze spullen hadden uitgepakt, pakten we direct de vier fietsen uit het schuurtje. π²π²π²π²
En als je niet zou weten wat Jilke voor werk doet, zou je zomaar denken dat hij professioneel gids is op Schiermonnikoog. π Onze eerste tocht voerde richting het strand. Via mooie fietspaden reden we naar Strandpaal 3, een populaire plek in de zomer. Nu was het strand echter vrijwel verlaten en hadden we het rijk alleen. πποΈ
De ondergaande zon zorgde voor een prachtig decor en natuurlijk werden direct de eerste foto’s gemaakt. πΈπ
Jona en Floriaan rolden door het zand alsof ze al dagen op vakantie waren.
Aanvankelijk was het plan om te gaan eten bij De Merlijn, vlak bij het strand. Op het laatste moment besloten we echter om richting Hotel Van der Werff te fietsen en plaats te nemen in het Praathuys, de gezellige kroeg van het hotel. π»π½οΈ Na een drankje genoten we daar van het dagmenu.
Vrijdag betekent op Schiermonnikoog blijkbaar sliptongdag. Zowel Floriaan als Jilke lieten zich dat geen twee keer vertellen en kozen voor de vis. ππ VegetariΓ«r Jona en ikzelf, die ook niet zo’n liefhebber van vis ben, gingen voor een alternatief.
Tot onze verrassing zat er nog een bekende Nederlander in het restaurant: Daan Boom, bekend van televisieprogramma Wie is de Mol?πΊ De jongens direct enthousiast. Blijkbaar is Daan één van de Nederlanders die Schier (zoals dat hier wordt genoemd) erg aangenaam vindt. Hij zat rustig een boek te lezen en te eten. Jona en Floriaan aarzelden geen moment en stapten op hem af voor een praatje. Ze vroegen hem onder andere wat hij van plan was om op het eiland te gaan doen. Leuk om te zien hoe spontaan de jongens zo’n gesprek aangaan. π
Na het eten besloten Jilke en ik nog een potje te biljarten. π± Terwijl wij rustig libre speelden, gingen de jongens buiten nog even voetballen en spelen met de bal. β½Tijdens een van eerste jeugdtoernooien waar Jilke en ik elkaar leerde kennen speelden we ook al biljart. Hij is een vrij geoefende speler. Zelf hou ik wel van een potje pool, maar dat is toch echt een heel ander spel. Mooi om te zien hoe hij met speels gemak meerdere keren achter elkaar punten maakt. Na de vele aanwijzingen mocht ik ook een paar mooie punten maken.
Een van de mooie dingen van Schiermonnikoog is dat er nauwelijks auto’s rijden. Daardoor kunnen kinderen nog heerlijk vrij buiten spelen en hangt er overal een ontspannen sfeer. Eigenlijk al de hele dag hebben we weinig omkijken naar de kinderen.πΆββοΈπ²π
Rond 21.45 uur keerden we terug naar het huisje. De bedden werden opgemaakt, tanden gepoetst en niet veel later lagen de jongens onder de dekens. πͺ₯π΄ Doordat we al op vrijdag op het eiland waren, hoefden we niet extreem vroeg op te staan.
Een goede nachtrust was belangrijk, want de volgende ochtend stond het Lytje Willem Grand Prix-toernooi op het programma. βοΈπ
En over die naam gesproken: Lytje Willem is een begrip op Schiermonnikoog. Generaties kinderen hebben tijdens hun vakantie meegedaan aan activiteiten die door Lytje Willem worden georganiseerd. Voor veel bezoekers hoort Lytje Willem net zo bij het eiland als het strand, de vuurtoren en de zeehonden. ποΈπ¨β½π
Op naar de eerste schaakdag! βοΈπ
Met de frisse zeelucht nog in onze longen, een gezellige eerste avond achter de rug en de eerste eilandverhalen rijker, doken we uiteindelijk moe maar tevreden ons bed in. ππ΄
De jongens hadden zich uitstekend vermaakt, we hadden een prachtige zonsondergang bewonderd, heerlijk gegeten en zelfs een bekende Nederlander ontmoet. Het schaakweekend was nog maar net begonnen, maar de toon was direct gezet. πποΈ
Morgen zou het echte werk beginnen op het Schaakeiland. Honderden zetten, spannende partijen, verrassende combinaties en hopelijk mooie resultaten tijdens de meest noordelijke schaaktoernooien van Nederland. βοΈππ₯
Zou Jona zijn goede vorm weten vast te houden? Hoe zou Floriaan het doen tegen de sterke jeugdschakers uit Noord-Nederland? En wie zou zich na een dag vol denkwerk de koning van het Schaakeiland mogen noemen? πβοΈ
π Dat lees je in deel 2: De NOSBO Grand Prix op Schiermonnikoog.
“Op naar een dag vol schaakplezier, denkwerk en hopelijk heel veel gewonnen potjes!” πβοΈποΈπ
Auteur: Mailo (Vader van Jona)

