Wedstrijdverslag De Pion 2 – BSV 4

Met het goede resultaat van de 1e ronde in het achterhoofd waren de verwachtingen hoog gespannen. En als je dan ziet dat BSV 4 ook gemiddeld een licht ELO-overwicht had, dan valt het resultaat 5-3 verlies natuurlijk tegen. Maar dat gebeurt zo af en toe.

De Pion 2 had tactisch ook niet hun sterkste speler op bord 1 zitten en Ad Bruijns, die daar wel zat had de instructies om de partij zo goed mogelijk te keepen. En dat lukte hem bijna.

Maar nu chronologisch. Op bord 6 speelde Pieter-Jan Demmers en het leek in het begin best goed te gaan, maar later zag de stelling er vreselijk uit. Ik citeer Pieter-Jan: ”In de opening gaan we redelijk gelijk op. Dan offert mijn tegenstander een stuk, wat hem een sterke aanval oplevert. Ik moet creatief verdedigen. Uiteindelijk heeft mijn tegenstander D + P tegen mijn 2xT+L+P. Maar mijn stukken staan te passief en dankzij zijn c-pion dwingt mijn tegenstander mat of stukwinst af”. Tot zover Pieter-Jan. Het was 1-0 voor De Pion 2.

Vrijwel tegelijkertijd vroeg Henry Groenveld mij of hij remise mocht accepteren of aanbieden, ik weet niet meer wat het was.. Even daarvoor was ik nog langs geweest en zag een stelling “à la Groenveld”. Een puinhoop. Meestal kan Henry er dan nog wel chocolade van maken, maar ik zag niet hoe dat zou kunnen. Dus op basis van deze herinneringen stond ik Henry toe om remise te accepteren. 1½-½ derhalve.

Op bord 4 was de altijd zo degelijke Robert Kunst in problemen geraakt tegen Erik van Eleven. Even de aantekeningen van Robert: “1. e4 e5 2. Pf3 Pc6 3. Lb5 Pd4 ik was a6 vergeten 4. Pxd4 exd4 Ik dacht een pion te gaan winnen en koos voor de open h-lijn na verwikkeling hxg6. Daarna heb ik lang gerokeerd, “sterke keuze” Ik kreeg een aanval over de c-lijn en na nog een verkeerde keuze was het 1-0”. Dus 2½-½.

Op bord 5 speelde Rick op een lager bord dan tijdens de 1e ronde. En dan is het aan je stand verplicht om te scoren toch? Maar ja, samen met de teamleider was hij er die avond ervoor op het jaarfeest van de fietsclub De Markies. En dan gaan er de nodige biertjes tegenaan en wordt het laat. Maar tijdens de partij was daar weinig van te merken. Hier de woorden van Rick: “Ik speelde op bord 5 met wit tegen een Caro-Kann verdediging. Ik kwam redelijk uit de opening en gedurende het middenspel kreeg ik steeds meer grip op de stelling. Toen eenmaal de torens de stelling binnendrongen was het snel gebeurd. Materiaal verlies was niet tegen te houden en de winst dus ook niet”. 2½-1½.

Nog vier borden te gaan, maar het zag er niet goed uit. Piet Bruijs speelde niet zo sterk als we van hem gewend zijn. Zijn woorden: “Er zaten veel combinaties in en ik miste er één waardoor er een vrijpion ontstond die te gevaarlijk bleek”. 3½-1½

Daarna verloor op bord 2 ook René Paardekam van de sterke nota bene in Bergen op Zoom wonende Ton van der Werf. Hier de aantekeningen van René: “Het was een Franse Opening, Rubinstein variant met 4. .. Ld7 Er ontstond een positioneel duel waarin ik minder ruimte had en langzaam maar zeker ook de controle over belangrijke velden verloor. Ook de klok begon een rol te spelen met nog 3 minuten voor 20 zetten. Uiteindelijk kreeg ik een mataanval over mij heen. 4½-1½. Het verlies was duidelijk”. De resterende spelers konden dus vrijuit spelen.

Jan Haverhoek op bord 8 speelde tegen Kees van Hoogeloon. Hier de aantekeningen van Jan: “Ik kwam goed uit de opening. Wit speelde wat passief en zwart kreeg voordeel. Ik kon het echter niet verzilveren”. De stand 5-2.

Zelf kwam ik op bord 1 te spelen tegen Ad Bruijns, de voorzitter van de NBSB en van De Pion. Ad ken ik goed en op basis van de ELO-verschillen zou ik moeten winnen. Maar Ad is een ware verdedigingskunstenaar en dat heb ik geweten. Ondanks dat ik een goede loper had en Ad een slechte, werden langzamerhand de pionnen dicht geschoven. Natuurlijk was dat mijn eigen schuld. Met een goede loper moet je juist proberen om de lijnen te openen. Dat lukte me dus niet. Later via een kleine combinatie, omdat Ad op een bepaald moment zijn stukken niet helemaal goed had staan, kreeg ik een verbonden vrijpion. Maar ook die werden afgestopt. Omdat mijn koning in de weg stond en de tegenpartij toch niets kon doen, besloot ik de koning naar de damevleugel te brengen. Maar ook Ad kon zijn koning daarnaartoe bewegen. De partij was eigenlijk pot remise, maar ik liep geen risico’s en de tijd begon voor Ad te dringen. Hij bood nog remise aan, maar ik wilde toch kijken of er niet iets mogelijk was. Op de 79e zet, ik was even weg voor een sanitaire stop, zag bij terugkomst dat Ad een blunder had begaan. Ik vroeg nog wie er aan zet was. Ik dus. Ik won een pion, de stelling en de partij. 3-5.

De Pion 2	1783	Bergen op Zoom 4	1803	5-3
Bruijns, A.M.P.D. (Ad)	1794	Punt, R. (René)	1922	0 – 1
Werf van der, T. (Ton)	1933	Paardekam, R.A. (Rene)	1889	1 – 0
Lubbers, P. (Patrick)	1835	Groenveld, H.A.G. (Henry)	1827	½ – ½
Elven van, E.F.A. (Erik)	1880	Kunst, R.C.F. (Robert)	1805	1 – 0
Rampaart, G. (Gerben)	1778	Vliet van, C.C.J. (Rick)	1814	0 – 1
Kolk van den, A.P.F. (Alex)	1577	Demmers, P.J. (Pieter-Jan)	1785	1 – 0
Almatni, M. (Muhammed)	1767	Bruys, P.A.F. (Piet)	1717	1 – 0
Hogeloon van, C.B.M. (Kees)	1699	Haverhoek, J.M. (Jan)	1662	½ – ½

Op 21 november gaan we ons natuurlijk revancheren tegen HMC Den Bosch 5.

René Punt, teamleider BSV 4, Grijs Wijs team